Hersenkraker in de sociëteit

De draad weer opgepakt.
Daar stonden we dan, dinsdagochtend, na een lange zomervakantie. De eerste bijeenkomst van de sociëteit HVOR. En zoals dat gaat na een periode van zon, reizen, kleinkinderen, tuinieren en andere zomerse beslommeringen: langzaam druppelden de bekende gezichten weer binnen.

Alsof er nauwelijks een vakantie tussen had gezeten.

De koffie stond dampend klaar en werd, zoals altijd, enthousiast uitgedragen door de onvolprezen mannen van de catering. Een mens kan tenslotte pas echt wakker worden wanneer er een goed gevuld kopje koffie voor hem staat. Al snel werden de laatste nieuwtjes uitgewisseld. Wie was waar geweest, wie had wat meegemaakt en vooral: wat hadden we allemaal tijdens de zomer uitgespookt?

De stemming zat er eigenlijk meteen alweer in.

Tijd dus voor de opening door Bartho Kobus.

Maar voordat het programma echt kon beginnen, was er eerst een belangrijke muzikale verplichting. Er was vandaag immers een jarige onder ons: Roef van Laar.

Dus werd er gezongen.

Kelen werden geschraapt, hier en daar werd nog even diep ademgehaald en licht krakende stemmen, zoekend naar de juiste toonzetting, kwamen elkaar uiteindelijk vrolijk tegemoet. Het was misschien niet helemaal geschikt voor een optreden in Carré, maar voor de Sociëteit was het een uitstekende uitvoering.

Roef kon zijn verjaardag in ieder geval niet ongemerkt voorbij laten gaan.

Daarna was het de beurt aan Edo Gerkema. Op het programma stond een woordenquiz. En wie Edo een beetje kent, weet dat zoiets garant staat voor verrassingen.

Dat bleek al snel.

Gedachten kronkelden alle kanten op. Plaatsnamen doken op uit diepe krochten van het geheugen, cryptogrammen deden een beroep op hersencellen waarvan sommigen vermoedelijk al jaren met pensioen waren. Het duizelde de eerder nog door de zomerrust in slaap gesuste hersenen.

Hersengymnastiek van de eerste orde dus.

En het mooie was: het bleef niet stil.

Vanuit de zaal klonken enthousiaste reacties, kreten en hier en daar een antwoord dat met grote stelligheid werd gelanceerd. Verbazend hoe snel de antwoorden vervolgens door de zaal rondzongen. Alsof iedereen ineens beschikte over een gezamenlijk brein.

De ene vond het antwoord, de ander wist het zeker en een derde wist vervolgens te vertellen waarom het tóch niet goed was.

Kortom: de Sociëteit was weer helemaal terug.

Na al die inspanning was het tijd voor de broodnodige ontspanning. Ter afsluiting wachtte een tweede kopje koffie, ditmaal vergezeld van een heerlijk saucijzenbroodje, aangeboden door de jarige Roef.

Een mooi en smakelijk gebaar.

Zo kunnen we dus constateren dat het tweede halfjaar van de Sociëteit HVOR uitstekend is begonnen. Bekende gezichten, koffie, gezelligheid, hersengymnastiek en vooral weer het vertrouwde gevoel dat de vakantie voorbij is en we elkaar weer weten te vinden.

Ook de werkgroep sociëteit heeft niet stilgezeten. Er wordt momenteel hard gewerkt aan het nieuwe programma voor de komende periode en dat is bijna klaar. Suggesties en ideeën zijn natuurlijk altijd welkom. Een Sociëteit zonder verrassingen zou immers maar een saaie bedoening zijn.

En voor wie alvast vooruit wil kijken: volgende week staat er een filmrapportage op het programma van een uitstapje van de sociëteit.