Het is dinsdagochtend en nog voordat de bijeenkomst goed en wel begonnen is, gonst de sociëteit alweer van het geroezemoes. Herinneringen aan een eerder uitstapje naar Tiel zullen worden opgehaald.
Het geroezemoes is voor Bartho Kobus nauwelijks te overstemmen. Toch lukt het hem uiteindelijk de aandacht naar zich toe te trekken en daarmee de opening van het programma voor vandaag in te luiden.
Maar voordat we ons gezamenlijk in de geschiedenis van Tiel storten, is er 
eerst een andere traditie die aandacht verdient. Er zijn vandaag maar liefst twee jarigen: Anne Uiterwijk en Hanjo van Laar. En omdat Hanjo de respectabele leeftijd van 80 jaar heeft bereikt, klinkt het uit volle borst: Hieperdepiep!
Daarna gaan we terug naar Tiel.
Voor de pauze krijgen we een korte film van Omroep Gelderland te zien met als titel “Verborgen Museumschatten”. En verborgen schatten, die blijken er in Tiel genoeg te zijn. Het Flipje- en Streekmuseum herbergt immers veel meer dan alleen het bekende fruitmannetje. Het museum vertelt de geschiedenis van Tiel en de Betuwe vanaf duizenden jaren geleden tot heden.
Terug te zien op:
Een paar bijzondere highlights passeren de revue. De Flipposcoop, waarmee de avonturen van Flipje vroeger bij menig gezin de huiskamer binnenkwamen. Een sleutel van Minerva, die ons weer even in een heel andere historische wereld brengt. En dan het toch wat macabere verhaal van drie vermoorde mannen die in de tuin van de bisschop begraven werden.
Je vraagt je af hoeveel geschiedenis er eigenlijk onder je voeten kan liggen zonder dat je er ooit bij stilstaat.
En zo blijkt Tiel, behalve de stad van Flipje, ook een stad van verrassingen te zijn.
Na de pauze komt het eigenlijke verslag van ons eigen bezoek aan het Flipje- en Streekmuseum Tiel op 2 juni 2026 [zie verslag van John op deze site].
En wie kan dat beter in beeld brengen dan Bartho? Opnieuw heeft hij zijn camera ter hand genomen en er op sublieme wijze een film van gemaakt.
We lopen opnieuw door het museum, maar nu vanuit onze stoel.
Vijf verdiepingen vol geschiedenis trekken aan ons voorbij. Van archeologische vondsten tot de geschiedenis van de fruitteelt, van het oude Tiel tot het vertrouwde Flipje. Het museum vertelt niet alleen het verhaal van een stad, maar ook van een streek die al duizenden jaren wordt bewoond. Archeologische vondsten gaan zelfs terug tot zo’n 6000 jaar geleden. 
En natuurlijk komen de frambozen en bessen en appels uitgebreid voorbij. Want zonder fruit geen jam en zonder jam geen Flipje.
Ook de zonnetempel maakt indruk. Een herinnering aan een tijd die zover achter ons ligt dat het bijna niet meer voor te stellen is. En dan ineens weer iets heel tastbaars uit een veel recenter verleden: het Hoenderik wilgentenmandje, waarmee de kersen werden geplukt.
Van prehistorie naar Betuwse fruitteelt in één rondleiding. En natuurlijk ontbreekt Flipje zelf niet. 
Het vrolijke fruitbaasje werd in 1935 bedacht als reclamemascotte voor jamfabriek De Betuwe en groeide uiteindelijk uit tot hét symbool van Tiel.
Wie goed kijkt, komt hem trouwens nog steeds overal tegen. Zelfs op een putdeksel in
de stad. En alsof dat nog niet genoeg is, blijkt Flipje ook een plaats te hebben gekregen in het wapen van Tiel.
Daarmee is de cirkel mooi rond.
We begonnen deze ochtend met herinneringen aan ons uitstapje naar Tiel en eindigen met de ontdekking dat we misschien nog lang niet alles gezien hebben. Want achter iedere vitrine, ieder voorwerp en iedere oude afbeelding blijkt weer een verhaal schuil te gaan.
Met afsluitend een lekker bakkie koffie met een koek in een overigens druilerig Tiel
En zo heeft Bartho ons op een ongelooflijk professionele manier deze ochtend niet alleen meegenomen naar het Flipje- en Streekmuseum, maar vooral weer eens laten zien dat geschiedenis overal zit.
Soms diep onder de grond.
Soms achter glas.
En soms gewoon op een putdeksel.
En dat allemaal dankzij een klein fruitmannetje met een groot verhaal.