Een glimlach in Rhenen
Soms begint een geslaagde bijeenkomst al bij de voordeur. Dat gold zeker voor het bezoek van de leden van sociëteit HVOR aan het Stadsmuseum Rhenen. Bij binnenkomst stond Natalie Kriek ons hartelijk op te wachten. Sinds 1 januari 2025 is zij directeur van het museum en haar enthousiasme werkte direct aanstekelijk. Alsof we niet alleen een museum betraden, maar ook een verhaal dat verder verteld wilde worden.
Natuurlijk hoorde daar een kopje koffie bij. Met een koekje. Geen willekeurig koekje, maar een smiley — een knipoog naar de lopende tentoonstelling “I love Rhenen”, waarin foto’s van Rhenen te zien zijn, gemaakt met smartphones. Hedendaags, laagdrempelig en verrassend persoonlijk. Een moderne glimlach, passend bij een stad met een lange geschiedenis.
De rondleiding stond in het teken van drie krachtige thema’s: Schatten, Strijd en Schoonheid. In kleine groepen gingen we bij toerbeurt op pad met museumgidsen, die ieder een van de thema’s tot leven brachten.
Bij Schatten doken we diep het verleden in. Archeologische vondsten, onder andere uit het Merovingische tijdperk, vertelden verhalen van mensen die hier eeuwen geleden leefden, werkten en hun sporen nalieten. Tastbare bewijzen van een rijk verleden, soms klein van formaat, maar groots in betekenis.
Het thema Strijd herinnerde ons eraan hoe strategisch Rhenen gelegen is. Door de eeuwen heen werd hier gevochten, verdedigd en geleden. Oorlogen lieten hun littekens na, maar vormden ook de stad zoals wij die nu kennen.
En dan Schoonheid. Een Zomerpaleis dat spijtig genoeg aan de slopershamer ten onder is gegaan, maar ook een overvloed aan schilderijen en tekeningen van wereldberoemde kunstenaars. Namen als Van Goyen en Rembrandt maken indruk, maar het is vooral het besef dat zij deze stad zagen, vastlegden en waardeerden, dat blijft hangen.
Wat deze ochtend extra bijzonder maakte, was de spontane uitwisseling van kennis en anekdotes tussen de leden van de sociëteit en de museumgidsen. Feitjes vlogen over en weer, herinneringen werden gedeeld, vragen gesteld. Het museum werd even een ontmoetingsplek van verleden en heden.
Voor velen van ons, geboren en getogen in Rhenen, riep de tentoonstelling gevoelens op van trots en verwondering. Trots op wat hier is opgebouwd. Verwondering over wat vorige generaties hebben nagelaten.
Het was, kortom, weer een mooie bijeenkomst. Eén met een glimlach — op een koekje, op gezichten, en op een stad die blijft inspireren.